Het offer


wat geloof ik?

wat geloof ik?

 

Auteur: Ds. René van Loon 

 

"In God geloof ik wel, maar Jezus? Hij heeft wel geleefd - misschien. Maar dat Hij nou de Zoon van God zou zijn, ofzo... En dat Hij voor mijn zonden aan het kruis moest sterven, nou, dat vind ik een beetje een vreemde gedachte. Moest God dan eerst bloed zien om mij te kunnen vergeven? Kon Hij dat ook niet gewoon doen, zonder kruis?"

Misschien heb je vrienden die er zo over denken. En wellicht komen deze vragen ook bij jou wel eens naar boven. Is geloven in God eigenlijk niet genoeg? Waarom Jezus? In Johannes 14:6 staat een heel bekende tekst. Jezus zegt daar: ‘Ik ben de Weg en de Waarheid en het Leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij.' Dat is wel heel radicaal! Je kunt dus nooit bij God de Vader uitkomen, als je niet gelooft in Jezus. Waarom is dat zo?

 

 

De natuur brengt je niet bij de Vader

 

Misschien kunnen we eerst eens naar wat andere wegen kijken, die je ook bij God kunnen brengen. De natuur bijvoorbeeld. Als je kijkt hoe prachtig alles in elkaar zit, dan moet er toch wel een Schepper zijn? De natuur kan je ertoe brengen om te zeggen: ‘Er moet vast wel een God zijn.' Maar als je wel eens naar natuurfilms kijkt, weet je ook hoe wreed het er aan toe gaat. Dieren vreten elkaar op. Er zijn verschrikkelijke natuurrampen. Als je via de natuur uitkomt bij het geloof in God, is de volgende vraag: wat is Hij voor een God? Heeft Hij twee gezichten? Houdt Hij van schoonheid én van wreedheid? Jezus zegt niet voor niets: ‘Niemand komt tot de Váder dan door Mij.' De natuur kan je wel bij ‘een God' brengen, maar niet bij ‘de Vader'. Als je wilt weten wat er omgaat in Zijn Vaderhart, kan de natuur je niet helpen.

 

 

Alles wat er gebeurt brengt je ook niet bij de Vader

 

Je kunt ook bij God uitkomen door de dingen die er in je leven gebeuren. Iemand zei tegen mij: ‘Ik geloofde eerst niet in God, maar wat ik allemaal niet heb meegemaakt... Dat kán gewoon geen toeval zijn!' Misschien heb jij ook wel dingen meegemaakt waarin je duidelijk Gods hand zag. Bijvoorbeeld: een bijzondere bewaring, waardoor je nét geen ongeluk kreeg. Inderdaad: er gebeuren heel wat bijzondere dingen in ons persoonlijk leven, maar ook in de wereldgeschiedenis. Bijvoorbeeld: de val van de Berlijnse Muur in 1989. Mogen we ook daar niet Gods hand in zien? Er is enorm veel gebeden voor Oost-Europa, en nu kwam daar de vrijheid! Je eigen levensgeschiedenis en de wereldgeschiedenis kunnen je onder de indruk brengen van Gods macht.
Maar er staan ook zoveel dingen tegenover. Hoe zit het met 11 september 2001? En met de bloedige aanslagen in Irak? Waarom gaat het geweld tussen Joden en Palestijnen maar door? En dan de dingen die spelen in je eigen omgeving: hoe kan het dat jonge mensen ernstig ziek worden? Hoe kan het dat de dingen op school of op je werk zo verkeerd gaan, terwijl je er zo voor had gebeden?

 

De dingen die gebeuren, kunnen je - net als de natuur - wel tot de overtuiging brengen dat er een God moet zijn. Maar ze brengen je niet bij Zijn Vaderhart. Daarvoor is het veel te verwarrend. Wie is die God dan? Is Hij wel echt goed?

 

 

Jezus brengt ons bij Gods Vaderhart

 

‘Ik ben de Weg en de Waarheid en het Leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij.' Jezus zegt dat niet voor niets op deze manier. Pas door Hem wordt het duidelijk wat er werkelijk omgaat in Gods Vaderhart. Zelfs het Oude Testament laat nog veel vragen open. Wat moet je aan met de vele oorlogen in de naam van God? Je zou kunnen gaan twijfelen aan Zijn goedheid, Zijn liefde en Zijn trouw. Maar in Jezus heeft God, als het ware, het achterste van Zijn tong laten zien. Door Jezus kijken we Hem in Zijn Vaderhart. Uit pure liefde voor ons als mensen, gaf de Vader het liefste wat Hij had: Zijn Zoon. En Jezus ging de weg naar deze wereld, helemaal vrijwillig. Hij nam de straf op zich, die wij als mensen verdiend hadden. Onze zonden nam Hij op Zijn schouders, en Hij ging ermee naar Golgotha, om te sterven aan het kruis. En door Zijn opstanding mogen wij het weten: God heeft dat offer van Jezus geaccepteerd. Voor God is het helemaal goed nu. Hij heeft als het ware tegen Zijn Zoon gezegd: ‘Jij hebt alle zonden gedragen,Je hebt er de volle straf voor ondergaan: de doodstraf. Nu is het goed, het is voldoende. Ik wek Je tot leven, in een nieuw, heerlijk bestaan.'

 

En nu ligt er voor ons een aanbod. Als wij onze schuld en zonden belijden, en we vragen of de Heere Jezus ons wil vergeven en de leiding wil nemen in ons leven, dan mogen we er zeker van zijn dat Hij ook voor onze zonden stierf. Doordat Hij voor ons Zijn leven gaf, is de weg naar Gods Vaderhart voor ons vrij.

 

 

Waarom was Jezus' offer nodig?

 

Maar was het wel nodig dat Jezus stierf voor de zonden van de mensen? Waarom was dat kruis nodig? Waarom vergeeft God niet zómaar? Je kunt dat pas begrijpen als je ontdekt hoe vreselijk de zonde is, het kwaad dat wij mensen God aandoen en ook elkaar aandoen.

 

Denk bijvoorbeeld aan een kampbeul uit de Tweede Wereldoorlog. Stel dat zo iemand later tot bekering kwam (dat is bij sommigen ook daadwerkelijk gebeurd!). Als je dan zou zeggen: ‘Ach, God vergeeft je wel', denk je dat die voormalige kampbeul dat dan zou kunnen accepteren? Als je écht vreselijke dingen hebt uitgehaald, dan besef je maar al te goed dat het niet zómaar kan. Dat God je niet zómaar kan vergeven. Als God dat zou doen, zou Hij niet echt het kwaad serieus nemen dat jij hebt aangericht in het leven van je slachtoffers. Het wordt anders als iemand zegt: ‘Wat jij gedaan hebt, dat ís ook inderdaad verschrikkelijk. Naar menselijke maatstaven is daar geen vergeving voor mogelijk. Daar móét een vreselijke straf op volgen. Toch gunt God zelfs jou een nieuw begin. Daarom nam Jezus in jouw plaats die straf op zich.' Als je écht beseft hoe erg de zonde is, dan kun je niet ‘zomaar' vergeving accepteren. Dan besef je dat er straf nodig is, omdat God anders een onrechtvaardige God zou zijn.

 

Er is nog een andere kant aan het verhaal. Als je zelf slachtoffer bent van onrecht, hoe zou je dan kunnen leven met het idee dat God toch wel vergeving wil geven aan de dader, zonder dat er een straf is voor het kwaad dat hij (of zij) heeft gedaan? Als slachtoffer zou je dan toch denken: ‘Als God zómaar vergeeft, heeft Hij niet begrepen hoeveel ik moest lijden.'
Nu zijn dit natuurlijk nogal extreme voorbeelden. Maar het is wel de wereld waarin wij leven. En wat ons eigen persoonlijke leven betreft, gaat het uiteindelijk toch om hetzelfde. Als je écht berouw hebt over wat je hebt gedaan, ontdek je hoe erg dat kwaad is, hoeveel verdriet je God hebt gedaan en hoe je andere mensen hebt bezeerd. Precies daarom stierf Jezus. Als je ontdekt dat God het kwaad echt serieus neemt en tóch met jou verder wil, omdat Hij zóveel van jou houdt, dan kom je onder de indruk van Zijn liefde. Jezus heeft echt laten zien wie God is. Daarom is Hij de enige weg naar Gods Vaderhart.

Delen maar!