Matthijs van den Bogerd blogt


Update uit Zuid-Afrika: Bush party's & respect krijgen (blog #3)

Door: Matthijs van den Bogerd

  • 11 nov 2017
  • 289 x gelezen
.

Matthijs vertelt over zijn belevenissen tijdens een jaar vrijwilligerswerk in Zuid-Afrika. Hier lees je zijn 3e blog.

 

Hallo allemaal! In mijn vorige blogs hier (en in het mooie jongerenblad Pit ;), heb ik al meer verteld over wat ik hier nou eigenlijk allemaal doe als vrijwilliger voor de organisatie Ready4life en wat mijn belevingen zijn. In mijn nieuwe blog wil ik meer over Zuid-Afrika als land vertellen. Een bizar mooi land! Maar ook een land met enorme culturele tegenstellingen.


Moedertaal
Zuid-Afrika telt 11 officiële talen en daarnaast zijn er nog vele dialecten. Xhosa en Zulu zijn de grootste en ook ruim in de meerderheid. Je zou er van uit gaan Engels de taal is die voornamelijk wordt gesproken. Om jezelf verstaanbaar te maken is dat inderdaad ook zo, maar als je wat dieper in de ‘townships’ gaat, dan blijft het bij de mensen vaak bij de moedertaal.

Rijk
‘Townships’ zijn eigenlijk randgebieden. Vroeger in de tijd van de apartheid had je namelijk de rijke gebieden. Veel mensen hadden hier een huisvrouw, tuinman, kinderoppas en noem zo maar op. Maar deze mochten niet in het huis van de rijke families slapen. Maar hun vervoer moest ook weer geen transportkosten met zich meebrengen. Dus is er voor gekozen om een soort ‘dienstgebied’ naast de rijke plaatsen te creëren. Dit gaat dan over kleinere gebieden en niet over een hele stad. Zo heet een stadsdeel (buurt) in Port Elizabeth bijvoorbeeld Walmer en de township heet dan simpel weg Walmer township.


Succes
De reden dat er meer townships bij zijn gekomen dan dat er ‘rijke’ buurten zijn, komt dan ook omdat mensen voor hun geluk naar de grotere steden verhuisden. Maar dan vervolgens geen succes hadden, waardoor ze dus uiteindelijk alsnog in een randwijk uitkwamen. Nadat Mandela aan de macht was gekomen na de Engelsen, is hier veel veranderd. Maar de townships zijn wel gebleven. Tot zover een stukje geschiedenis ;)

'Bush party'
Ondertussen heb ik hier in een jaar tijd al veel dingen mogen mee maken. Zo ben ik in de Xhosa cultuur mee geweest op een 'Bush Party'; een zogenaamde Oemghieti. Hier gaat een jongen als hij 18 is voor twee maanden (!) naar een stuk heide met een groep, en dan moeten ze daar al die tijd buiten overleven. Op het moment dat ze terug komen zijn ze officieel een man. Dit is één van de belangrijkste gebeurtenissen in het leven van een man hier. Vrouwen hebben een soort gelijk iets maar daar wordt veel minder waarde aan gehecht. Dat komt ook vooral omdat hier in het land de mannen vaak toch nog als de belangrijkere worden gezien. De emancipatie kan nog wel wat hulp gebruiken!

Oppassen geblazen
Hiërarchie speelt in dit land dan ook een grote rol. Zo is er veel respect voor iemand die een leidinggevende is maar dat gaat in dit land wel iets anders dan dat wij in Europa gewend zijn. Het heeft meer weg van een autoritaire begeleiding, dan samen eigenlijk een doel willen bereiken.
Zo is het voor nieuwe vrijwilligers of studenten dan ook altijd goed oppassen geblazen en de Europese standaarden die wij hebben even links te laten liggen. Het is een teken van respect om juist een bescheiden houding aan te nemen. Dit is veel beter dan meteen met alles en iedereen in gesprek te willen gaan! In veel opleidingen in Nederland wordt er vaak van ons verwacht dat wij zelf veel initiatief nemen en meteen laten zien wat we in huis hebben. Hier kan dat ook... maar wel nadat je een gezonde relatie hebt opgebouwd. 


Flow
Mensen geven hier veel meer om de relatie dan om wat voor werk je verzet, of wat de resultaten nou daadwerkelijk echt zijn. Zo’n relatie bouw je dan ook op door oprechte interesse te tonen en vaak eerst toch een beetje met de flow mee te gaan. Mocht je dingen willen aanpassen of zie je iets wat verbetering kan hebben dan is het net wat slimmer om daar later op terug te komen wanneer de relatie goed genoeg is. Dit is dan eigenlijk ook wel de main thing in Zuid-Afrika: altijd de relatie goed onderhouden, zodat als je ergens iets nodig hebt, je een beroep kan doen op mensen. Het is hier niet wie je bent, maar wie je kent!

Tot zover mijn blog over culturele verschillen en hoe dingen dagelijks gaan in Zuid-Afrika. Wil je graag nog meer weten? Schroom dan niet om de HGJB een mailtje te sturen!

Groetjes, Matthijs

Matthijs van den Bogerd

Oud-vrijwilliger HGJB

Delen maar!