Matthijs van den Bogerd blogt


Matthijs neemt afscheid

Door: Matthijs van den Bogerd

  • 29 jan 2018
  • 770 x gelezen
Hallo allemaal! Hier weer een update van mijn vrijwilligers avontuur. Deze keer niet uit Zuid-Afrika, maar… uit Nederland. Ik ben - na precies een jaar - terug gekomen op Nederlandse bodem. En dat viel me toch wel even tegen! Je weet dat het kouder is in Nederland maar naar een jaar Afrikaanse warmte om me heen gehad te hebben, was dit toch wel een shock. Maar gelukkig kreeg ik een warm welkom van familie en vrienden wat alles weer een beetje goed maakte..

‘Het werk hier zal nooit klaar zijn, maar ik voel voor mezelf - en heb hier ook veel over gebeden - dat ik nog niet klaar ben hier’, vertelde ik in de vorige Pit. Hier sta ik nog steeds achter, maar ik heb mijn plannen wel veranderd. Voorlopig blijf ik in Nederland en zal hier mijn werk in de gehandicaptenzorg weer oppakken. En misschien nog een opleiding volgen. Ik heb in Zuid-Afrika namelijk veel coachingsgesprekken met jongeren mogen voeren en dat was heel gaaf! Graag zou ik me hier verder op toeleggen. Maar ooit wil ik teruggaan. Want ik schreef ook: ‘Er zijn nog zoveel dingen die ik juist nu kan toevoegen na een jaar hier geweest te zijn.’ Dat blijft een droom en een verlangen. Misschien wel met een eigen project of stichting, wie zal het zeggen?


Overdracht
De afgelopen maanden ben ik voornamelijk bezig geweest met het afsluitende gedeelte. Zo heb ik van de kinderen waarmee ik gewerkt heb op verschillende projecten, allemaal dossiers gemaakt in het Engels. Zodat dat als er de volgende keer vrijwilligers of studenten komen, ze in ieder geval al duidelijke informatie hebben om mee door te kunnen. Verder zijn er vrij veel plannen die ik al wat langer in mijn hoofd had, nu ook daadwerkelijk in de praktijk uitgevoerd. Dus op deze manier heb ik wat moois kunnen neerzetten, wat ook zeker duurzaam is. Dit kostte veel tijd, want in mijn vorige blog kan je nog lezen hoe lang het soms hier duurt als je dingen echt wilt veranderen. Nieuwe ideeën zijn altijd welkom, heb ik gemerkt. Maar om het oude aan te passen… daar wordt nog wel eens op gemopperd! Wat dat betreft zijn Zuid-Afrikaners net Nederlanders: het oude vertrouwde omarmt men sneller.


Intensief

Deze laatste periode was voor mijzelf wel erg intensief. Ik heb met de projectkinderen zo’n lange tijd een goede band opgebouwd, dat ik aan hen en mezelf verplicht was om ‘goed’ afscheid van hen te nemen. Dus ben ik al ruim een maand van te voren voorzichtig aan gaan kondigen dat ik over een korte tijd naar huis zou gaan. Dit resulteerde in verschillende gedragsvormen bij de kinderen. De één stoot je juist af en de ander trekt wat meer naar je toe. Ik moet zeggen dat het afscheid mij ook wel zwaar is gevallen! Je weet gewoon niet hoe het verder gaat op het moment dat je er niet meer bent en hoopt er maar het beste van. Dat vond en vind ik nog steeds lastig.

Vertrouwen
Natuurlijk heb ik de projectplannen voor de toekomst daar wel duidelijk neergezet en die worden nu ook uitgevoerd, maar ik moet er maar op vertrouwen dat dit zo blijft. Toch heb ik er hoop op en vertrouwen in dat dit goed mag gaan. En dat het project waar ik gewerkt heb er zeker de vruchten van mag plukken. Zelf denk ik dan ook nog vaak aan de wijken en dorpen waar ik werkte en bid voor de kinderen dat alles goed mag verlopen. En of God hen wil leiden in de weg die zij mogen, maar soms ook moeten gaan. Veel kinderen sjouwen zware geestelijke bagage mee. Dat is een kruis voor hen persoonlijk. Toch ben ik blij dat ik daar iets in heb mogen betekenen, via onze organisatie.
Voor mij begint er nu weer een nieuw hoofdstuk in Nederland, ik ga weer terug aan het werk in de gehandicaptenzorg en wil me, zoals gezegd, weer gaan focussen op een nieuwe studie.


Ook aan de slag?
Dit was dan het verhaal van mijn vrijwilligersreis in Zuid-Afrika voor de organisatie Ready4life, waar ik kinder- en jeugdactiviteiten organiseerde op verschillende projecten. Mocht je meer willen lezen over hoe het hier was? Lees dan de voorgaande blogs op www.HGJB.nl/blog, of Pit 1 en 2 van afgelopen jaar. En denk jij er ook aan om voor een organisatie in Nederland of het buitenland aan de slag te gaan? Doen! Je kunt me altijd een mailtje sturen met vragen (mvdbogerd@hotmail.nl) , of informeren naar een vrijwilligersfunctie in Nederland bij de HGJB. Neem voor dit laatste contact op met vrijwilligerscoördinator Martine de Jong (mdjong AT hjgb DOT nl) en wie weet zien we je binnenkort in Bilthoven. Groeten!

 

Matthijs van den Bogerd, ex-HGJB-er en Ready4life vrijwilliger 

Matthijs van den Bogerd

Oud-vrijwilliger HGJB

Delen maar!