Voel je niet alleen
Zie je dan niet door je tranen heen
Hoeveel ik van je hou
Dat ik naar je verlang
Ik weet niet wat je voelt
En dat maakt mij zo bang
Zeg me wie je ziet
Wanneer je naar me kijkt
Ik heb jouw ogen niet
(Marco Borsato: ‘Zeg me wie je ziet' - cd ‘Zien')
De meeste songs die worden geschreven, gaan nog altijd over heerlijke, spannende, maar vaak ook moeilijke liefdesrelaties tussen mensen. Je zingt mee en het gaat lekker: onder de douche, op de steiger, op je fiets onderweg naar het station - al dan niet met arbeidsvitaminen of mp3-speler. Soms zing je de woorden niet alleen met je hoofd, maar ook met je hart. Je denkt aan die leuke jongen, dat vlotte meisje. Aan die verkering die uitging, of die eenzaamheid waar je onder lijdt.
Zingen kan oppervlakkig zijn, maar ook gevoelens van diep verlangen, liefde, blijdschap of juist verdriet oproepen. Hoewel ik geen echte fan ben van Marco Borsato, vind ik zijn teksten en muziek toch zeer indringend. Het doet wat met je en het is niet vrijblijvend. Wat ik bij horen van deze muziek sterk ervaar, is leegte, pijn en verlangen. Voor mij alle reden om juist de relatie tussen God en mij te gaan bezingen, want ik houd hartstochtelijk veel van Hem, zelfs als ik Hem soms niet kan volgen. Op de één of andere manier leidt het (be)zingen van Hem bij mij tot rust, overgave en vrede.
Houden van
Dit zingen wil ik graag ‘lofprijzing' noemen. Ik uit mijn liefde, ik deel mijn blijdschap, maar ook mijn verdriet, angsten en zorgen in woord en melodie. Lofprijzen heeft dus allereerst iets te maken met ‘houden van'. Als de Bijbel ergens in vele kleuren en geuren over schrijft, is het wel de liefdesrelatie tussen Hem en Zijn kinderen. En lofprijzing en aanbidding in muziek en zang is één van de krachtigste uitingsvormen die Hij er bij ons heeft ingelegd. Juist om die liefde te kunnen uitdrukken.
Zijn plaats
Nu is ‘ervaring' op zich niet het hoogste doel van het zingen tot en voor God. Echt lofprijzen en God aanbidden, gaat een stap verder. Het betekent dat Gods Geest in jou het werk kan doen om Christus te verheerlijken. Dan wordt jouw wil één met de Zijne en kom je tot overgave. Muziek en zang kunnen daarin een functie vervullen. Daarom is het goed als je daar tijd voor neemt. Voor jezelf, met je vrienden, op de jeugdvereniging en in samenkomsten van de gemeente.
Hoewel ik vind dat we daar in onze erediensten niet altijd goed mee omgaan, is het zonneklaar dat de lofprijzing van God in de eredienst een belangrijke plaats inneemt. In 1 Kronieken 16:7 lezen we dat David de dirigent Asaf en zijn muzikanten/zangers opdraagt om voor de eerste keer God te loven en te prijzen. Dat doet David omdat de ark van het verbond (verwijzing naar Christus) op zijn plaats is gekomen. De echte lofprijzing kan pas beginnen als Jezus Christus Zijn plaats - als Verlosser en als Koning - heeft kunnen innemen in jouw leven. Dus de vraag naar: ‘Hoe kan ik lofprijzen?', is allereerst een vraag aan jou persoonlijk: ‘Kan ik zeggen dat ik Hem liefheb en Hem als Koning over mijn leven aanvaard?'
Ik ben gevraagd voor een praktisch artikel over lofprijzing, hoe doe je dat? Daarom wat korte aandachtspunten en tips.
Hoe zing je lofprijzingsliederen?
Welke instrumenten?
Hoe wordt zingen lofprijzen?
De sfeer en de plaats doen er in eerste instantie niet zo heel veel toe. Hoewel critici van praise-avonden vaak over een psychisch opgeklopte sfeer spreken in plaats van een geestelijke, heb ik daar niet zoveel mee. ‘God is één', is de kernbelijdenis van de Bijbel.
God is een Geest en werkt door de Heilige Geest in het verstand, het hart (!), het gevoel, de wil en door middel van het lichaam. Hij heeft het allemaal gemaakt. En ik zou aan al die jongeren die of teveel met hun hoofd redeneren of zich op warme gevoelens laten meedrijven, willen vragen: jij ook? Ben jij ook één?
Met alles kun je God prijzen en aanbidden. Mij gaat het erom dat je hart mee gaat doen. Dat je vol hoop, geloof en liefde raakt en zo je Schepper en Verlosser aanbidt, dat wil zeggen bemint. Psalm 33:3 zegt: ‘Zing voor Hem een nieuw lied, speel en zing met overgave!'
Welke houding is nodig bij het zingen?
Als je niet van zingen houdt...
Je zegt misschien: ik houd niet van zingen. Dat mag je best zeggen. Maar heb je wel eens aan jezelf gevraagd waarom niet? Wat komt er dan boven? Die nare ervaring in de klas, waarbij je werd uitgelachen omdat je zat te brommen? Of omdat je thuis altijd op je kop kreeg als je vrijmoedig als kind een liedje wilde zingen? Het kan ook zijn dat voor jou op dit moment God even wat minder prioriteit heeft. Waar het hart vol van is... Praat er samen eens over of je geregeld zingt en waarom wel of niet.
Kun je altijd een loflied zingen?
Lofliederen zijn niet alleen van die blije liederen vol geklap en gejuich, al dan niet met een glimlach op je gezicht. Evengoed kun je - misschien nog wel beter! - zingen vanuit de diepte. Zo heb ik voor de HGJB als tekstschrijver samen met componist Niek Smelt naar het voorbeeld van de Psalmen een klaaglied geschreven. Een lied vanuit mijn eigen ervaring, maar niet zonder hoop en overgave.
Wij willen je graag wat laten ervaren en proeven op het gebied van muziek, zang en lofprijzing. Samen met tien zeer begaafde jongeren en musicus Frank van Essen hebben we in totaal 16 nieuwe liederen geschreven en gearrangeerd. Daarvan hebben we een cd gemaakt die onze afkomst en traditie niet loochent en muzikaal helemaal mee kan anno 2005. Dus wanneer je wat met lofprijzing hebt, bestel er één en kom vooral naar de concerten eind oktober/begin november (zie achterkant van deze Cruciaal). De avonden hebben tot doel om jou een nieuw lied op de lippen te leggen, waardoor je God mag en kan ervaren.
Maar bovenal wens ik je toe: houd de lofzang gaande en aanbid Hem!
Schrijver: Hans Maat (staflid HGJB)
Bron: Cruciaal jaargang 3, nummer 2