• home
• voor jou
• support
• algemeen

home

Delen met anderen

Zeven is te weinig, tot je ervan begint te delen

Bijbelstudie Markus 8:1-9 - Hij was nog maar net bevestigd als predikant in een verpauperde wijk van een grote stad ergens in Amerika. Op een morgen stond hij in de hal van de kerk en keek hij uit over de straat. Daar zag hij drugdealers en junks bij elkaar staan. Verderop hingen blowende en drinkende jongeren wat rond. Het duurde niet lang of de tranen liepen hem over de wangen. De koster kreeg het in de gaten en probeerde hem te troosten: ‘Ach dominee, trek het u niet teveel aan. Over een half jaar bent u daar wel aan gewend.' ‘Ja', zei de predikant toen, ‘dat weet ik. Daarom huil ik juist.'

Dit voorbeeld geeft weer hoe wij nogal eens aankijken tegen de ellende in deze wereld. De beelden van mensen in nood kunnen je diep raken, maar op den duur dreigt het gevaar dat je afstompt. Het is gewoon teveel gevraagd om al die mensen met hun nood in je op te nemen.

Toch wil deze bijbelstudie je uitdagen om beschikbaar te blijven voor mensen die jouw zorg nodig hebben. Om niet letterlijk of figuurlijk ‘in de hal van de kerk te blijven staan', maar om jezelf te laten inschakelen tot zegen voor anderen. Want Jezus kan méér met jouw leven dan je zelf voor mogelijk houdt. Lees Markus 8:1-9 eerst en lees vervolgens verder.

Bewogenheid kost je wat!
Goed om te weten wat zich voor dit bijbelgedeelte heeft afgespeeld. Jezus is voor wat rust naar het buitenland gegaan (zie reisverslag in Markus 7:24-37), maar ook daar kan Hij niet onopgemerkt blijven. Waar Hij verschijnt, komen de mensen met hun gebreken voor de dag. Misschien vind je het heel vanzelfsprekend dat er dan van Jezus wordt gezegd dat Hij met innerlijke ontferming is bewogen (vs. 2). Toch is dit alles behalve vanzelfsprekend. Voor Jezus is het bewogen-zijn met mensen geen ‘peulenschilletje' ofzo, integendeel: het kost Hem heel veel! Steeds meer mensen ziet Hij op zich afkomen en allemaal verwachten ze iets van Hem. Ook in het leven van Jezus zijn er momenten geweest waarop Hij zuchtend naar Zijn Vader in de hemel heeft gekeken: wat vraagt U allemaal van mij?

De eerste les die ik oppik uit dit gedeelte is dan ook: bewogenheid kost je wat! Als je bewogen wilt zijn met mensen, zul je soms ook het gevoel hebben: dit is teveel gevraagd! Je ziet ze al weer op je afkomen... mensen met hun vragen, problemen, gepieker, onmogelijkheden, enzovoorts! Je leven wordt er in die zin niet makkelijker op.
Daarbij kan het je wel helpen als je beseft dat Jezus ook de gewone dingen van het leven ziet. In vers 3 lees je bijvoorbeeld dat Hij zich zorgen maakt over het feit dat de mensen na drie dagen geen eten meer hebben en hoe komen ze dan thuis? Alleen al zo'n tekst biedt geweldige troost! Jezus raakt niet afgestompt, maar ziet heel concreet de nood in deze wereld. En Hij verliest geen mens uit het oog!

Lever je machteloosheid in!
Bij het zien van zoveel stuk om ons heen, hebben wij nogal eens de neiging onszelf terug te trekken. Wat kan ik hierin betekenen? Ook de discipelen van Jezus dreigen weg te zinken in een gevoel van machteloosheid (vs. 4). Hoewel ze al eerder een broodvermenigvuldiging hebben meegemaakt (Markus 6:30-44), staan ze nu weer met legen handen. Ze zien het gewoonweg niet zitten om al deze mensen (4000 stuks en dan praat je waarschijnlijk alleen nog maar over de mannen) van eten te voorzien. En wees nuchter: wat begin je nu met zeven broden en wat vissen? Al zouden ze honderd broden hebben, het was nog te weinig geweest! En toch vraagt Jezus van hen om dat wat ze hebben, bij Hem in te leveren: ‘Hoeveel hebben jullie?' (vs. 5). Jezus als de Machtige geeft geen ruimte om te blijven steken in machteloosheid, maar schakelt ons in om zorg te dragen voor anderen.

De tweede les die ik hiermee op m'n bordje krijg, is: laat ik me in mijn leven niet teveel leiden door m'n eigen gevoel van machteloosheid? Ben ik bereid om dat wat ik heb, in de handen van Jezus te leggen? En laat ik mij iedere keer weer opnieuw inschakelen, ook al zie ik mezelf en dat wat ik kan doen als een druppel op een gloeiende plaat?

Durf te delen!
Ergens in India staat een kindertehuis. Op de muur van één van de gebouwen staat geschreven: ‘Zeven is te weinig, tot je ervan begint te delen!' Dat is het geheim waar je achterkomt als je je kleine gave in de handen van Jezus durft te leggen. Die zeven broden van de discipelen worden namelijk in Zijn handen duizenden stukjes brood om uit te delen aan anderen (vs. 6). Blijkbaar wil Jezus het alledaagse (een paar broden en wat vissen) zegenen en dan gebeuren er wonderen. Het beperkte wordt oneindig veel. Aan het einde van de maaltijd is er zelfs nog meer eten over dan aan het begin (vs. 8)!

Bij de start van deze bijbelstudie schreef ik al: Jezus kan méér met je leven dan jezelf voor mogelijk houdt. Dit gaat alleen op als je bereid bent om wat je hebt én wie je bent, voor Hem beschikbaar te stellen. Jezus wil jouw leven nemen en het uitdelen aan anderen. Dat betekent wel dat wij net zoals Hem de weg moeten gaan van het graan dat gebroken en gemalen wordt tot voedsel voor anderen (Joh. 12:24). Maar juist dan zul je tot je verrassing ook ontdekken dat je gewone, alledaagse leven een bron van zegen voor anderen wordt. Die ene bemoedigende opmerking of dat ene vriendelijke gebaar kan al een geweldige betekenis hebben!

Schrijver: Diane Palm
Bron: Cruciaal jaargang 3, nummer 5

Er zijn nog geen reacties gegeven...