Joey over zijn leven als drugsverslaafde:

‘Ik sliep op opgestapelde handdoekjes tussen wietplanten'

Op het moment dat ik de kamer binnen stap, zit er een gelukkig stelletje te wachten. Ik heb die avond afgesproken met Joey Wattimena en zijn vrouw Janneke. ‘Als je hier een paar jaar geleden was binnengekomen, hadden er waarschijnlijk tien jongens stoned achter de playstation gezeten', zegt Janneke, ‘ik werd er gek van.' Joey heeft jarenlang op straat rondgehangen en had niks om voor te gaan. Het werd van kwaad tot erger...

‘Ik was twee jaar oud toen mijn ouders gingen scheiden,' begint Joey. ‘Na de scheiding ben ik bij mijn vader gaan wonen, maar ik werd opgevoed door mijn broer, zus, ooms en tantes. Mijn vader zat vaak in de gevangenis. Zo leerde ik om op straat te hangen en te overleven. Het ging echt heel slecht bij ons thuis. Toen ik elf jaar was, ging het echt niet meer. Ik had nog een paar sokken, een onderbroek en wat kleren.'



Maffe hardcore feesten
‘Uiteindelijk ben ik bij mijn moeder gaan wonen', gaat Joey verder. ‘Ze was inmiddels getrouwd, maar het botste enorm met mijn stiefvader. We konden elk moment met elkaar op de vuist gaan. Hierdoor kwam ik nog meer op straat te leven. Vanaf de eerste klas van de middelbare school ging het steeds slechter. Ik ging blowen en elke dag was ik betrokken bij vechtpartijen, stelen en noem maar op. Ik wilde bij de groep horen en daardoor ging ik meedoen. Omdat ik weinig liefde van mijn ouders ontvangen had, zat er een leegte van binnen. Dit wilde ik opvullen met de ‘liefde' die ik van de groep kreeg. Ik ging mee naar van die maffe hardcore feesten en voordat je het weet, raak je erin verstrikt. Ik heb gemerkt dat als je je voor een groep wil bewijzen dat het dan van kwaad tot erger wordt. Ik zakte steeds dieper. Het gat leek steeds groter te worden om weer terug op aarde te komen. Ik kon geen kant meer op.'

Internaat
M'n moeder besloot om me naar een internaat te sturen voor moeilijk opvoedbare jongens. Dat werkte averechts, want daar leerde ik hoe ik echt slecht moest zijn. In het internaat was ik maar een snotneus tussen de echte bad guys uit Amsterdam, Den Haag en Rotterdam. Inmiddels had ik al wel verkering met Janneke, maar nog steeds ging het niet beter. Toen ik weer thuis kwam, klikte het nog steeds niet. Ik kwam alleen nog maar thuis om te slapen, te douchen en te eten. Uiteindelijk heeft mijn moeder me op straat gezet.'

Twintig blowtjes
‘De enige die ik toen nog had, was mijn broer. Ik ben naar hem toegegaan en heb hem gevraagd of ik bij hem mocht wonen. Dat was goed, maar het hielp me niks. Het straatleven ging maar door en dag in dag uit hingen we in de coffeeshop. Soms rookte ik twintig blowtjes per dag. Ik raakte helemaal in een roes. Het leven bestond uit opstaan, stelen, mollen, blowen en rondhangen met vrienden. Thuis was het dramatisch: er was niks meer te eten, we konden niet meer douchen en ik had niet eens een bed. Op een gegeven moment sliep ik op vijf opgestapelde handdoekjes tussen de wietplanten.'

‘Op een keer belde mijn moeder me op dat er plaats was gekomen in een begeleidingscentrum voor verslaafden. Ik had niks meer om voor te vechten, dus ik moest wel. Uiteindelijk ben ik daarheen gegaan en werd mijn talent - gitaar spelen - ingezet in de band bij de samenkomsten. Hierdoor kwam ik in aanraking met God, maar ik moest er nog niet zoveel van hebben. Toch zie ik nu dat God in mijn hart gezaaid heeft op dat moment.'

Schulden
‘Na een tijdje mocht ik uit dit begeleidingscentrum weg.' Het leek wat beter te gaan en Janneke en Joey besloten om samen te gaan wonen. ‘Janneke werkte en van dat geld konden we net rondkomen. Ik werkte niet en had inmiddels een schuld van vijftien duizend euro! Mijn vrienden waren allemaal rijkeluiskinderen. Sommige kregen elke dag honderd euro om van rond te komen. Daar blowden we dan van.'
‘Na een jaar was ik het helemaal zat', zegt Janneke. ‘Elke dag, als ik thuis kwam uit mijn werk, zaten er tien gasten stoned achter de televisie. Er knapte bij mij iets. Zo kon ik niet meer verder.'

Hypocriete bende
‘Ik moest weer de straat op', zucht Joey. ‘Het werd alleen maar erger. Soms werden er niet alleen softdrugs gebruikt, maar ook harddrugs. Zelf heb ik het ook gebruikt, maar ik merkte gelijk dat die stuff je lichaam vernietigt. Uiteindelijk kwam ik toch weer bij mijn broer terecht. Inmiddels waren mijn moeder en stiefvader tot geloof gekomen. Ik dacht: "Wat een hypocriete bende, dat ze ons hier zo laten zitten. Bij hen is het alleen maar halleluja en wij hebben niks te eten." Toch ben ik op een avond bij mijn ouders gaan eten. Mijn moeder vroeg me waarom ik niet met de voorganger van hun gemeente ging praten. Hier moest ik niks van weten, maar toch... ik had niks te verliezen. Er moest iets gebeuren, anders zou ik eraan kapot gaan. Ik was nog steeds verslaafd, had grote schulden en mijn relatie was uit.'

Coffeeshop
‘Zelfs op weg naar het gesprek zat ik mijn vrienden te sms'en dat ik om acht uur bij de coffeeshop zou zijn, zegt Joey beschamend. ‘Niet wetend dat mijn leven die avond totaal zou veranderen. Samen met mijn stiefvader zijn we naar het huis van de voorganger gereden. Toen ik binnenkwam hadden we gelijk een gesprek. Die man stelde mij heel directe vragen, zoals: "Wil je dat je leven anders wordt? Als er een God is, wil je dan dat Hij je leven verandert?" Op een gegeven moment brak er iets in mij. Ik wist dat ik voor Jezus wilde gaan leven. Ze hebben voor me gebeden en sinds die dag is alles veranderd. Ik werd gevuld met een enorme blijdschap die ik daarvóór alleen als kind had gehad. Ik kon weer lachen.'

‘Sindsdien heb ik geen drugs meer gebruikt. Ik ben de eerste zondag naar de kerk gegaan en heb het nieuwe testament in één adem uitgelezen. Ik barste uit elkaar van vreugde. Na twee weken heb ik Janneke opgebeld. Ze dacht dat het een flauwe versiertruc was.' De enige Joey die zij kende, was een stoere, blowende en rondhangende Joey. Was die nu op eens helemaal bekeerd?
‘Gelukkig besloot ze om mee te gaan naar de kerk. Na een paar keer gaf ook zij haar leven aan Jezus en begonnen we weer een relatie op te bouwen. Het is echt zo dat een leven met God je zoveel meer brengt dan een leven waarin je alles doet waar je zelf zin in hebt. Het is zo belangrijk om je als tiener bewust te zijn van wat je doet. Kies goede vrienden en laat je leiden door God. Het klinkt simpel, maar dit is de enige manier om de leegte niet met wereldse dingen op te vullen.'

Nog niet vrij...
‘Na een paar weken had ik werk en kon ik mijn leven gaan opbouwen. We wilden samen verder, maar nu met God. We besloten om te gaan trouwen en dat is toen ook gebeurd. Toch was ik nog niet vrij. Geestelijk was ik vrij, maar de schulden stonden er nog steeds. Ik voelde me opgejaagd door alle schuldeisers. Op een morgen maakte ik me ontzettend zorgen. De schuldeisers kwamen zelfs op mijn werk. Het zou niet lang meer duren of ze zouden me opsluiten of het huis zou leeggehaald worden. Die morgen heb ik een half uur maar één ding gebeden: "God help me, God help me, God help me." God is zo genadig. Diezelfde dag belde mijn vrouw me op en vertelde dat een collega van haar de schulden zou betalen. Wat een groot wonder! Eindelijk was ik helemaal vrij. Ik kijk nu heel anders naar de toekomst en ben benieuwd wat God nog meer op ons pad zet. Als iemand twee jaar geleden tegen me had gezegd dat ik een eigen bedrijfje zou hebben en vader zou worden, dan zou ik heel hard gelachen hebben.'

Jordy Kroon
Spirit 3, Jaargang 2008/2009

 

|