In het laatste nummer Evie en Evert

Clik 5

Evie en Evert

Ei-met-een-boodschap
‘Dus jongens, doe je best en nodig zoveel mogelijk mensen uit voor de dienst van zondagmorgen!' Met een brede zwaai doet de clubleider de deur naar buiten open en zwaait alle kinderen uit. ‘Tot zondag!'

Onderweg naar huis denken Evie en Evert al hard na. Pfff, wat is nou een goed én leuk idee om heel veel mensen mee naar de kerk te vragen als het Pasen is? ‘We kunnen een mooie brief maken en die door de deur doen in onze straat.' Evert kijkt vragend opzij. Evie knikt een beetje: ‘Ja, maar het moet wel opvallen. Een brief gooien ze zo bij het oud papier. Zouden we... zouden we iets kunnen doen met eieren zoeken? Een ei met een kaartje eraan? Maar dan niet echt verstoppen, natuurlijk.' Everts ogen beginnen te glimmen. ‘Dat is een grappig idee! Dan leggen we bij elke voordeur een vrolijk gekleurd ei neer... Hihi!' Evert ziet het al helemaal voor zich.

De volgende middag uit school gaan ze aan de slag. Ze kopen 24 neppaaseieren, die ze in mooie kleuren verven. En na lang nadenken, komt er op het kaartje te staan: ‘Het mooiste van Pasen vind je niet in je eigen tuin. Kom naar de kerk - want Jezus leeft!' Met nog een klein regeltje over waar de kerk is en hoe laat. Ze stoppen alle eieren in een mand om ze rond te brengen. Bij elke voordeur leggen ze, duidelijk zichtbaar, een ei neer.

Maar halverwege is er ineens een probleempje. Er is een hond in de tuin die erg blaft en als Evert het ei snel neerlegt, hapt de hond in het ei en rent er mee weg. ‘O, stop!', zegt Evie. ‘Evert, hij pakt het ei!' Evert blijft staan en kijkt twijfelend naar de hond. ‘Kom!', probeert hij en hij fluit om de hond te roepen. En ja hoor, de hond komt terug en legt het ei bij Everts voeten neer. Maar bah..., het ei is helemaal ingedeukt en de helft van het kaartje is kreukelig en nat. Er staat nu alleen nog ‘Het mooiste van Pasen vind je niet...' Mmm, dat kaartje kan niet meer.

Evie pakt een nieuw ei en zoekt een plekje waar de hond niet bij kan... Daar op de brievenbus misschien? Het is een beetje glad, het ei rolt eraf. Maar Evert lost het op: hij legt het gedeukte ei er tegenaan, nu blijven ze allebei liggen. Op naar het volgende adres! ‘Hihi', grinnikt Evie... ‘Nu maar hopen dat ze wel het goede kaartje lezen!'

|