Visie op Campingpastoraat

Campingpastoraat is een totaalconcept dat drie vormen van presentie omvat: pastoraat, diaconaat en apostolaat. Deze elementen zijn op de camping altijd met elkaar verbonden en verdienen daarom een nadere uitwerking.

Pastoraat
Bij het woord pastoraat denk je allereerst aan de zorg van de kerk voor de gelovigen. Dat veronderstelt de aanwezigheid van een gemeente, die geleid wordt door een pastor. Het Campingpastoraat vervangt natuurlijk niet de gemeente, maar de pastor is er juist ook voor de christenen op de camping. De campingpastor leidt de campingdiensten en biedt waar nodig pastorale zorg aan de christenen op de camping.
De campingpastor is de voorganger in woorden: hij stimuleert de christenen om pastoraal, diaconaal en missionair present te zijn voor de andere campinggasten. Dat kan bijvoorbeeld door hen te motiveren de campinggasten op te zoeken en te ontmoeten tijdens allerlei activiteiten en zelf ook pastorale contacten te leggen.
De campingpastor is ook de voorganger in daden door zelf contact te leggen met rand- en buitenkerkelijke campinggasten, zij die niet naar de campingdiensten komen. Hierin komt de oorspronkelijke betekenis van het woord pastoraat naar voren. Als campingpastor kom je namelijk in aanraking met tal van levensvragen van mensen in vastgelopen situaties. Geloofsvragen waar de campinggasten nooit uit zijn gekomen, negatieve ervaringen met de kerk, angst en verdriet, vreugde en liefde, ziekte en sterven.
Al snel hebben we de neiging om de presentie van de kerk op de camping sterk missionair in te vullen. Door de keuze voor de term pastoraat kiezen we voor een wijze van presentie die niet pas haar doel heeft bereikt, wanneer er sprake is van ‘directe evangelisatie'.
Het luisteren naar de verhalen, het reageren en meedenken is echter niet waardevrij. Als pastor werk je vanuit de christelijke gemeente, en je stelt daarom de vragen en opmerkingen van de campinggasten in het licht van het Evangelie. Dat is het eigene van Campingpastoraat, en daar ligt ook het onderscheid met professionele hulpverlening.

Diaconaat
Hier raakt het pastoraat aan de tweede vorm van presentie op de camping: diaconaat. Als pastor ben je als het ware hulpverlener vanuit en namens de kerk. Het is een diaconale taak, om waar nodig en mogelijk hulp te verlenen aan hen die bij de gemeente horen, en aan hen die daar buiten staan. Juist op de camping zal die hulpverlening uitgaan naar hen die geen enkele binding met de kerk hebben en onbekend zijn met het Evangelie.

Apostolaat
Het voorgaande roept de vraag op welke plek het apostolaat inneemt naast pastoraat en diaconaat. Als campingpastor ben je door God gezonden, en put je uit een andere Bron dan de meeste campinggasten. Dit bepaalt hoe jij omgaat met hun vragen. De mensen op de camping weten dit, en daarom is het volkomen legitiem dat de pastor in de gesprekken uitkomt bij de principes van het Evangelie.
Zo kan apostolaat positief volgen op pastoraat of diaconaat. Dat neemt niet weg, dat lang niet alle contacten zullen uitlopen op een evangeliserend gesprek. Daar zijn we in het Campingpastoraat niet op uit. De campingpastor is wél in zijn grondhouding missionair. Zijn getuigenis blijkt niet alleen uit wat hij zegt, maar juist ook uit wat hij doet en uit wie hij is. Vanuit die grondhouding en de overtuiging dat het Evangelie alles zegt over onze levenssituaties, mogen we zoeken naar wegen om God ook ter sprake te brengen in de pastorale contacten met de campinggasten.
Voor Campingpastoraat is een uitgebreide handleiding beschikbaar. Deze handleiding wordt op aanvraag aan deelnemers en geïnteresseerden toegestuurd, maar kan ook worden gedownload.

 

 

|