• home
• voor jou
• support
• algemeen

home

Twee cursisten over de Missionaire Jongerencursus

Veertig jongeren stortten zich in het voorjaar van 2007 op de Missionaire Jongerencursus om te ontdekken hoe zij kunnen groeien als getuige van Jezus in hun dagelijks leven. Windstreken sprak twee cursisten.

‘Ik heb door de cursus geleerd dat je niet gelijk over Jezus moet beginnen als je gaat getuigen. Het kan zijn dat iemand in de problemen zit of gewoon behoefte heeft aan een praatje. Alles draait om het dienen en liefhebben van mensen, en vriendschappen met hen sluiten.' Aan het woord is Maaike Marchand, 21 jaar en studente Communicatie. Ze liep rond met een krampachtig gevoel dat ze meer over Jezus moest gaan vertellen, en daarom schreef ze zich in voor de missionaire jongerencursus in Gouda. Ook Ank Schouten volgde dezelfde cursus, maar dan in Amersfoort. De 19-jarige studente Compositie voor de Media merkt dat er op een aantal punten weinig verschil is tussen christenen en niet-christenen, en dat die raakvlakken openingen bieden voor contact. Een vriendschappelijke relatie ziet ze als voorwaarde voor een gesprek over zingeving. ‘Als je zomaar iemand op de man af vraagt of hij in God gelooft, dan is dat net zo'n intieme vraag als bijvoorbeeld aan een vreemde vragen wat ‘ie per maand verdient. Dat kun je niet maken. Ik denk dat God je de ruimte geeft om op je eigen manier getuige te zijn, met de talenten die Hij je gegeven heeft. Voor mij werkt evangeliseren vanuit een relatie beter dan evangeliseren à la Peter Scheele.'

Niet-christelijke vrienden
Het is voor Maaike en Ank duidelijk dat getuigen hoort bij christen zijn. Toch ontbreekt het christenen vaak aan niet-christelijke vrienden. Volgens de meiden komt dit vooral omdat christenen niet buiten hun eigen kringetje van bijbelstudieclub, kerk en christelijke vrienden komen. Zo ook bij Ank. ‘We moesten tijdens de cursus ons sociale netwerk in kaart brengen, en toen bleek dat ik amper niet-christelijke vrienden heb; het klikt gewoon niet zo met niet-christenen die ik tegen kom. Daarnaast ben ik ook niet supersociaal, een paar vrienden vind ik genoeg. De cursus heeft mijn houding wel veranderd; ik waak er nu voor dat ik niet alleen in mijn eigen christelijke kring opga. Ik realiseer me op school bijvoorbeeld meer dat ik iets te bieden heb, wat niet-christenen niet kennen. Althans, God heeft iets te bieden, eventueel via mij. Of ik het niet arrogant vindt dat ik iets te bieden heb wat zij niet hebben? Nee, ze mogen het toch gratis hebben? God wil zijn genade en liefde aan iedereen geven.'

Maaike heeft op haar werk wel vriendschappelijk contact met twee niet-gelovigen. ‘Wat een praktijkervaring, hè? Ik denk niet dat je actief op zoek moet, God brengt ze wel op je pad; als je maar niet teveel in je eigen christelijke kring blijft. Trouwens, de kerk is soms ook evangelisatiegebied; veel kerkmensen kennen Jezus niet echt, of hebben hun leven niet overgegeven aan Hem. Je moet je laten leiden door de Geest, ook in het getuigen. Je leven zou een getuigenis moeten zijn; getuige ben je elke dag, dus laat je ook elke dag leiden! Vóór de cursus wist ik dit wel in mijn onderbewustzijn, maar nu besef ik het pas goed en ben ik ook bewust voor mijn niet christelijke collega's gaan bidden.'

Teksten heen-en-weer mailen
Volgens Ank en Maaike is het belangrijk om bewogen te zijn - of nog meer te worden - met mensen die God niet kennen. Ze realiseren zich dat die liefde voor onze naaste dan wel van God moet komen, omdat je uit jezelf niet zo bewogen bent met niet-christenen om je heen. Ank is ervan overtuigd dat wie niet in Jezus gelooft, ook niet bij God in de hemel kan komen. ‘Dat geloof ik inderdaad, en daar kan ik echt wel verdrietig van worden. Ik werkte bij een bedrijf, en de chefs die daar werken zijn geen christenen, maar het zijn wel ontzettend aardige lui. Het doet me echt pijn als ik besef dat zij gewoon niet naar de hemel gaan als ze overlijden. Alleen maar goed leven helpt niet, je wordt alleen behouden door in Jezus Christus te geloven.'
De cursisten van de Missionaire Jongerencursus werden uitgedaagd om een gesprek aan te gaan met niet-christenen. Maaike ging een praatje maken met haar collega, die moslim is. ‘Dat was naar aanleiding van een bijbeltekst die hij mij had gemaild. Dat was het aanknopingspunt. Leuk hè? Sindsdien mailen we af en toe wat teksten heen en weer. Niet op een nare overtuigende manier hoor, hij deelt zijn dingen met mij, en andersom. We hebben een goed gesprek met elkaar gehad; hij kan erg genieten van mooi geformuleerde filosofische gedachten uit de Bijbel en de Koran, en het christelijk geloof op zich vindt hij ook interessant.' Het gaat Maaike dus niet om overtuigen, maar om het gesprek. Hierop inhakend vraag ik haar te reageren op een bijbeltekst die tijdens de cursus ook voorbijkwam: En de heer zeide tot de slaaf: Ga de wegen en de paden op en dwing hen binnen te komen, want mijn huis moet vol worden - Lucas 14:23. Moeten we misschien nog meer dwingen? Maaike antwoordt ad rem: ‘Ruk die tekst niet uit z'n verband; wie zegt dat ze in dat huis evangeliseerden? Ze gingen lekker eten! Dat is een veel betere methode.'

Evangeliseren en getuigen
Hebben Maaike en Ank helden op het gebied van getuigen? Ank niet (‘behalve dan de Heer uiteraard'); Maaike vindt ‘helden' een te groot woord, maar ze heeft wél voorbeeldchristenen in gedachten. ‘Vaders en moeders in het geloof, zeg maar. Verder ken ik een stel met kinderen dat heel veel liefde uitstraalt: hun rust, vrede, vreugde en blijdschap met elkaar als stel. Hun relatie met God is zichtbaar in heel hun leven.
Bij de twee cursisten is blijven hangen dat er een verschil is tussen evangeliseren en getuigen. Ank en Maaike hebben ontdekt dat getuigen een manier van leven is, het is je levensstijl, iets wat je vierentwintig uur per dag doet en bént. Getuigen gaat jezelf aan, doortrekt je hele leven, terwijl je bij evangeliseren toch eerder denkt aan het ondernemen van bepaalde activiteiten.
Tot slot hebben de twee cursisten nog een paar tips voor jongeren die moeite hebben om hun geloof uit te dragen, om wat voor reden dan ook. Maaike, vastbesloten: ‘Ga bidden, ga op zoek naar de oorzaak. Is het misschien satan die wil voorkomen dat je getuigt? Trek de wapenrusting van het geloof aan.' Ank geeft aan dat ze veel aan de cursus heeft gehad. ‘Draag je geloof uit op de manier die bij jou past; vraag God om kracht en ga deze cursus doen, want dan leer je dat het niet erg is als je geen perfect getuigenis hebt. Forceer geen gesprek, maar breng zonodig het geduld op tot de ander er zelf mee komt...'

Wilfred Hermans

Bron: Windstreken